Vooraan de Bredasedijk in Bergeijk ligt het bedrijf van Ben (40) en Ad (36) Groenen, waar ook hun vader Ben (78) nog dagelijks te vinden is. Nadat Ben senior stopte met zijn melkveebedrijf, was de passie voor zijn dieren en de boerderij nog niet verdwenen. Ben vertelt: “Er stonden op een gegeven moment geen koeien meer, maar toch fietste ons pap nog steeds een paar keer dag “efkes op en neer” van zijn huis op ’t Loo naar de vroegere weilanden.” Gelukkig zijn zoons Ben en Ad een nieuwe tak gestart op het ouderlijk bedrijf, en lopen er sinds 2014 prachtige runderen van het ras Hereford in de wei. Onder het merk “Handwijzer Hereford” verkopen ze diepgevroren vleespakketten in korte keten. Maak kennis met het familiebedrijf “Handwijzer Hereford” waar ieder vanuit zijn eigen passie en interesse een rol vervult!“

Het begon in 2014 met vier Hereford runderen die toen 8 maanden oud waren.” vertelt Ben. “Door het aanhouden van de op het bedrijf geboren dieren is de kudde uitgegroeid tot zo’n 45 runderen. Alleen de stier voeren we van buitenaf aan, zodat er wel steeds nieuw bloed in de kudde komt. ” Op de vraag waarom juist voor de roodgekleurde runderen met kenmerkende witte kop is gekozen antwoordt Ben: “De Herefords hebben een rustig karakter en kalven gemakkelijk af. Ze zorgen erg goed voor hun kalfjes, die drinken ongeveer 6 tot 7 maanden bij hun moeder in de wei. De koeien kunnen toe met een eenvoudig rantsoen van alleen gras, en wij hebben ze van april tot en met november buiten lopen. In principe kan dit ras ook hartje winter buiten lopen omdat ze erg taai zijn, maar sommige percelen van ons zijn – zeker nu – te drassig. Ze liggen daarom nu op stal en krijgen gras van eigen land gevoerd, tot ze in het vroege voorjaar weer de wei in kunnen!”

Achter het bedrijf van de familie Groenen ligt natuurnetwerk de Keersop. Vanaf de stal bekeken zijn de gronden daarom ingedeeld in verschillende zones. Ben legt uit: “De eerste percelen zijn “gewoon” grasland, daarachter ligt grasland met klaver. Vervolgens is een zone die productief kruidenrijk grasland wordt genoemd. Dan is er nog een strook met de naam “ondernemend natuurnetwerk”; hier mag alleen mest van de koeien die erop grazen of mest uit de potstal worden toegediend. Gebruik van drijfmest of gewasbeschermingsmiddelen is hier niet toegestaan. Tot slot heb je het natuurnetwerk zelf, hier groeien kruiden en faunarijk grasland en een deel is vochtig hooiland. Twee keer per jaar moeten we hier maaien en het maaisel kunnen we vervolgens gebruiken voor in onze potstal. Verder zijn er hier houtwallen die we moeten bijhouden. Voor dit soort werkzaamheden krijgen we een vergoeding van de provincie.” Daarnaast teelt de familie Groenen op een deel van de grond snijmais dat wordt verkocht aan melkveehouders uit de buurt. Zij brengen juist weer mest terug op het bedrijf. Ook met akkerbouwers wordt samengewerkt door een keer granen of vroege aardappelen op de grond te telen. Dat zijn teelten waarin relatief vroeg in het groeiseizoen geoogst kan worden, waardoor er daarna een goede groenbemester kan worden ingezaaid.

In het dagelijks leven is Ben coördinator agrarisch natuur- en landschapsbeheer bij BoerenNatuur Brabant Midden. Per regio wordt gekeken hoe collectief de leefgebieden gecreëerd en in stand gehouden moeten worden voor een soort of groepen van soorten in het agrarische landschap. Ben heeft hierbij een verbindende rol tussen boeren, overheden, vrijwilligers en andere organisaties om dit mogelijk te maken. Deze kennis komt door de ligging van hun eigen bedrijf in het beekdal van de Keersop nu goed van pas. Zijn broer Ad werkt als dierenarts bij praktijk De VeeArts. Wanneer de stier in de zomer tussen de koeien heeft gelopen, is het bijvoorbeeld handig dat Ad daarna de koeien zelf kan scannen op drachtigheid en goed kan inschatten wanneer ze ongeveer zullen kalven. De dagelijkse controle en verzorging van de inmiddels 40-50 Hereford runderen gebeurd door vader Ben. Wie wel eens door de Hei rijdt, fietst of wandelt is hem vast al eens tegenkomen op zijn fiets op weg naar de koeien.

Op de vraag waar Ben het meest trots op is, antwoordt hij: “Dat er nog steeds 3 koeien vanaf het begin bij ons zijn. En de kalfjes die bij de koeien zogen in de wei, dat is ook een mooi gezicht.” Voor de toekomst zou Ben graag nog meer grond pachten van Staatsbosbeheer of de provincie. “Op gronden van deze organisaties liggen vaak teveel beperkingen om rechtstreeks voedselgewassen voor mensen op te mogen telen. De graslanden dienen wel onderhouden te worden. Op grasland dat begraasd wordt door runderen vindt minder bewerking plaats door machines, het houdt het organische stof gehalte in de grond hoog en biedt kansen om CO2 vast te leggen in de bodem. Voor ons bedrijf zou dit juist kansen bieden. Ook de vleesverkoop zou nog kunnen doorgroeien richting de toekomst. Maar we willen vooral blijven genieten van onze dieren in deze mooie omgeving met de hele familie.”